Türkiye'nin En Zengin Mizah Dergisi Arşividir.
Yani Martoğlu tarafından çıkarılan Gazetenin sermuharrirliğini Bedestanizade Muhammed Sadık yapmıştır. Haftada iki defa Cumartesi ve salı günleri neşrolunur. Müdafaa-i Hukuk, vatan ve hadi-i mille, musavver, mizahi osmanlı gazetesidir. 1 ve 4 Eylül 1908 tarihlerinde yalnızca iki sayı yayımlandıktan sonra iki siyasi gazeteyle birleşerek “Üç Gazete” adı altında yayımını sürdürmüştür. Gazetede tek bir karikatür yer almaktadır.
İzmir’de yayımlanmıştır. İmtiyaz sahibi ve sorumlu müdürü Mehmet Emin Bey’dir. Mayıs ve Ekim 1910 tarihleri arasında 20 sayı yayımlanmıştır. Milli Kütüphanede yalnızca 15. ve 20. sayıları vardır. 1901 ve 1911 yıllarında Şehabettin Hasib tarafından Cenevre ve İstanbul’da çıkarılan Tokmak isimli gazetelerin devamı değildir.
II. Abdülhamid döneminde yurtdışında yayımlanarak yabancı postalar tarafından ülkeye sokulan mizah gazetelerindendir. Gazetenin kapağında da bu durum resmedilmektedir. Resimdeki Ecnebi postahaneleri temsil eden ata II. Abdülhamid saldırmaktadır. Cenevre’den yayımlanmıştır. Bu dönemde yayımlanan diğer mizah gazeteleri gibi kısa ömürlü olmuştur. 5 sayı yayımlanmıştır. Gazete künyesinde yayıncısına ilişkin bilgi bulunmamaktadır. Şehabeddin Hasib tarafından 1911 yılında aynı isimli ve künye resimli bir gazete daha yayımlanmıştır. Bu bakımdan bu gazetenin yayıncısının da Şehabettin Hasib olduğu düşünülebilir.
Naci Kaşif ve Halid Rıfkı tarafından İskenderiye’de çıkarılan mizah dergisidir. 1 Ocak – 12 Nisan 1920 tarihleri arasında 21 sayı yayımlanmıştır.
Orhan Seyfi tarafından ilk sayısı 10 Haziran 1921 tarihinde çıkarılan mizah dergisidir. Milli Kütüphanede en son 4. sayısı mevcuttur. Dönemin gazeteleri Diken ve Güleryüz formatında yayımlanmıştır.
“Şimdilik haftada bir çıkar, ciddi ve mizahi her silahı atar, resimli halk gazetesidir. İmtiyaz sahibi ve sorumlu müdürü Kantarağasıoğlu Ömer Selahattin Bey’dir. İlk sayı tarihi 22 Kasım 1918’dir. Ulaşabildiğimiz son sayısı arşivimizdeki 3 Ocak 1919 tarihli 7. sayısıdır. “Kahbe Deli” imzasıyla burada efeliği yücelten yazılar yayımlayan Ömer Selahattin 13 Nisan 1919’dan itibaren Zeybek’in yerine günlük olarak Efe’yi çıkarmaya başlar. Ancak işgal günü Yunan kuvvetleri gazetenin idarehanesini tahrip ederek hem gazeteyi kapatır hem de yazarın eserlerine ve evrakına zarar verirler. Bu iki gazete de Türkçü ve halkçı tiplemeleriyle dikkati çeker (Huyugüzel 2000: 492-493).
Çarşamba günleri neşrolunur mizah gazetesidir. Sahib ve Müdürü: Ali Avni. Ramiz Gökçe’nin ilk karikatürlerinin yayımlandığı dergidir. Görülen son sayısı, 5 Eylül 1918 tarihli 7. sayısıdır.
Menafi-i Mülk-ü millet ve devlete hakim musavver Osmanlı mizah gazetesidir. Sahib-i imtiyaz ve Müdür-i mesul: Türkiye Kütüphanesi. Sahibi: Mihran. Muharrir ve musavvirleri: Mehmed Sedad – Agah. İstanbul. Cihan matbaası. Haftada 2 defa yayımlanmıştır. İlk sayısı 02 Eylül 1908 tarihinde yayımlanmıştır. 3. sayısının ardından kapatılınca Karakuş Ezop ismiyle yayın hayatına devam ettiyse de ancak 3 sayı daha yayımlanabilmiştir. Karakuş Ezop’un görülen son sayısı, 30 Eylül 1908 tarihli 3. sayıdır.
Nureddin Rüsdi tarafından yayımlanmıştır. 1-33 arasındaki sayılar (5 Nisan – 25 Temmuz 1911 tarihleri arasında) Cadaloz adıyla, 34-41 arasındaki sayılar (1-26 Ağustos 1911) Afacan adıyla ve 42-45 arasındaki sayılar ise (29 Ağustos – 9 Eylül 1911 tarihleri arasında) ise tekrar Cadaloz adıyla yayımlanmıştır. Toplam 45 sayı yayımlanmıştır. İttihadçılar tarafından kapatılmıştır.
Pazartesi ve Perşembe günleri neşrolunur, Osmanlı Mizah Gazetesi derginin kapanmasından sonra sırasıyla Kara Sinan (8-22 Haziran 1911 tarihleri arasında 1-3 sayılar) Latife (1-15 Temmuz 1911 tarihleri arasında 1-3 sayılar) ve tekrar Kara Sinan (10 Temmuz – 14 Eylül 1911 tarihleri arasında 4-11 sayılar) isimleriyle yayımlanmıştır. Böylece toplam 15 sayı yayımlanmıştır.
